..the mythical woman month..

Bu kategoriye birşeyler yazmayalı çok olmuş. Artık Tumblr’ı sabote ediyorum böyle şeyler için ama Gates vs. Jobs parodisini aratmayacak başka bir tanesini paylaşmadan geçemezdim

Bu Yazıyı Paylaşın

Bill Gates ile gönül adamı Steve Jobs bir araya gelirse

–spoiler–

Steve: Findeer!
Finder: Yes, my lord.
S: Find Bill Gates and delete him.
F: With pleasure.
S: Then, empty the trash.
F: Wohahahaa….

Bir de Commodore 64′un hali içler acısıydı
–spoiler–

Bu Yazıyı Paylaşın

Bir Iphone nelere kadir…

.

Bu Yazıyı Paylaşın

Eski programlama kitaplarını nereye göndermeli acaba?

Cevabı vidyonun sonunda

Bu Yazıyı Paylaşın

Orijinal esin kaynağı buradan, benim esin kaynağım Planet Lisp‘den.

Kendi halime gülsem mi, ağlasam mı şaşırdım :)

Bu Yazıyı Paylaşın

Bazen diyorum, nette komunite olmaya ne meraklıyız. Mesela multi oynarken gösterdiğimiz dayanışmayı, gerçek hayatta gösterip de bişeyler becerebilsek.. güzel olurdu diyorum.

Mesela Ogame… Bu saçma sapan oyunun (ki geçen sene 1 adet dersten kalmama sebep olan oyunun ismi de ogame’di ) ne kadar basit/yavan/sığ olduğu bir yana, uzun zaman sonra dışardan baktığımda niçin bu oyunu oynadığı(m)ızı az çok tahmin edebiliyorum.

Kazanma hırsı bir kenara.. O ayrı bir olay — bazıları için. Aslında oyunu oynama amacı, binlerce kişiyle beraber olma hissi. Un-yalnızlık ve komün olma hissi. Bazen beraber hareket etme, bazen arkadaşlarına sahip çıkma hissi. Bazen de salt arkadaşlık hissi… Mesela, 40 küsür yaşında bir sağlık müdürünün de Linux kurduğumuzda Ogame’in çalışıp çalışmayacağına dair * duyduğu endişe de bu duygulardan pek uzak olmasa gerek…

Herneyse, getirdiği bu minik + özelliklerin yanında, aslında yine dışardan bakınca bi zıkkıma yaramayan, eğer bu oyun strateji oyunu sayılacaksa şimdiye kadar oynadığım bilimum real time ya da turn based olsun, Warcraft’ı AoE’si Civi’si HOMM’u olsun, kendimi boşuna mı parçaladığımı sorgulamam gereken, oyun-cuk …

İnkar etmiyorum, ne onunla ne de onsuz geçirdiğim zamanlar da olmuştur elbet. Ben oyunu kendi çabalarımla (bazen de dikkatsizlikle tüm filoyu uçurduğum zamanlar) bıraktığım için, bunun ne zor bir iş olduğunu biliyorum. Bırakma dönemindeki zor zamanlarımda, yanımda noogame yoktu tabii

Ama artık sizin için var Buyrun, bir başlangıç yapın…

Bu Yazıyı Paylaşın

Öncelikle Gezegen Debian‘a merhaba

FM‘deki bir habere göre; optimum klavye tuş dizilimi araştırılmış.
Lütfen, rica ediyorum; bırakın evrimsel teorileri filan; gidin çağın teknolojisini yakalayın.
Ben hep diyorum, onun kadar kolayı, onun kadar güzeli yok diye.. Şu klavye düzeninin sadeliğine bakar mısınız lütfen, şimdi kim, niye Linux kullanmak istesin ki bu kadar kolaylık parmaklarının ucuna serilmişken: * * *

Hepsi, ve daha fazlası burada (özellikle bunu da kaçırmamanızı tavsiye etmekle birlikte; findoz kulllandığım zamanlarda, nasıl bu hidden settings’lerin farkına varamadığıma da için için yanmaktayım).

Nedense, annemle bazı konularda takışıyoruz * *. Kendisi, benim müzik zevklerimi ve özellikle dinlediğim metal müzik türevlerini eleştirmekten büyük bir zevk almıştır her zaman. Dün de, “Annecim, sen Simon & Garfunkel’ı seversin, sana The Sound of Silence’larını çalayım mı?” şeklinde gayet masumane bir soruya, dalga geçtiğimi sanıp; “O Simon & Garfunkel’ın değil; Paul Simon’ın şarkısı. Önce onu öğren” şeklinde aldığım cevap karşısında dumura uğradım. * Peki, ben de bütün gün; bir Nevermore’un bir Atrocity’nin Sound of Silence cover’larını dinleyerek, aslında onun dinlediği şeylerin ben hep ‘update’ edilmişlerini dinliyormuşum izlenimi vermeye çalıştığımı da inkar etmiyorum tabii ki. Kendisi, bu cover’ları dinleyince * sanırım uzunca bir süre bu şarkıyı dinlememeye karar verdi. Ama intikam ateşim dinmedi, ve bir süredir aksattığı Linux Ecology HOWTO‘yu * bitirmediği için kendisini sorumsuzlukla suçladım; sanırım şimdilik huzurlu, sakin, kayıp ruh = ON moduna tekrar geçtim * *.

Normalde fazla televizyon izleyen bir insan değilim. Daha doğrusu, televizyondaki programlardan çok reklamlar ve onların kaliteleri hakkında kritik yapmakla ilgileniyorum. Son yıllarda gördüğüm en iyi reklamlardan biri şu Sprite’ın basket sahası görünümünde havuzlu reklamıydı. Açıkçası, kısa bir zamanda bir tane daha mükemmel reklamın geleceğine inanmazdım. Taa ki, bir saat firması; Mao’nun şu meşhur 1 milyar Çinlinin aynı anda zıplamasıyla birlikte Kaliforniya’da deprem yaratmak istediği rivayet edilen Atlayan Ejderha planını konu alan harika bir reklam (sanırım kısa süre sonra, bizim tvlerde de dönmeye başlar) yaptırana kadar.

Bu arada, Kopete, burada görülen plugin’iyle övgüyü hakeden bir program. *

Bu Yazıyı Paylaşın

Bugün tesadüfen Cumhurbaşkanlığı’nın sitesine girdim. Aşağıda gördüğünüz resim; Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı’nın Resmi Sitesi‘nin, Türkçe HTML giriş sayfası::

Google’da Türkiye kelimesini arattığınızda karşınıza çıkan ilk sitelerden biri olmanın verdiği özeni taşımayan bir tasarım gibi görünüyor. Görüntü kalitesi çok kötü, sayfaların tasarımı da oldukça vasat. Gerçi; Flash versiyonu ona nazaran biraz daha iyi.

Cumhurbaşkanlığı’nın sitesini ziyaret edince; aklıma Türk Dil Kurumu‘nun sitesi geldi. O’nun da tasarımını ve kullanılan resimlerin kalite yoksunu olduğunu hatırlayınca; bir de oraya bakayım dedim. Bu da; TDK’nın giriş sayfasında bulunan resim:

Üstelik Bilgisayar Terimleri Sözlüğü‘nde çok şaşırtıcı bir veri yoğunluğu olmamasına rağmen; böyle sayfalar koymak yerine; basit bir arama yapısı oluşturmak çok mu zor diye düşünmeden edemiyor insan.

Tabii ki, çok şaşaalı birşey olacaklar diye bir kaide yok ama; yine de her ikisi, bir *gov.tr* uzantısını taşıyacak görsellikte ve kalitede değil bence. Kimse bu sitelerin ne halde olduğunu görmüyor mu?

Not 1: Bu arada, bugün itibariyle ilk maaşımı almış bulunuyorum, çok güzel bir duygu * * *.

Not 2: Bunu daha önce duymamıştım. Bence, “findoz vs. linux” temalı en yıkıcı motto olmuş:


Microsoft gives you Windows ... Linux gives you the whole house.
:)

Not 3: Doctor Fun; sana bayılıyorum

Not 4: Sanirim bu not olayını fazla abarttım

Bu Yazıyı Paylaşın

Aslında şu ana kadar, pek fazla medya oynatıcısı değiştirmedim (peki, bir zamanlar Kaffeine takıldığımı ve bir türlü xmms‘den vazgeçemediğimi itiraf ediyorum ).Ancak gelin görün ki AmaroK, süper temaları * * *, musicbrainz‘i desteklemesi, crossfading hedesi, süper karizma yarı şeffaf bilgi ekranı, şarkı sözl… *…

Kısacası bir kız çocuğunun gönlünü çelmek için bütün bileşenlere sahip bir program.
Tabii tüm bunların haricinde, bir de Mike Oldfield ve AmaroK‘unun ya da 5000 küsür yıllık dövüş san’atımız AmaroK‘un da etkisi olmuştur muhakkak .

Aslında AmaroK’u iki sene kadar önce de denemiştim, ama nedense şarkıları kesik kesik çalıyordu *. Ve bir kaç ay önce, ish‘in tavsiyesiyle yeniden denedim; ilk başlarda küçük çaplı çökmelere maruz kalıyorduk, fakat tesadüf eseri, bu çökmelerin crossfading ile ilgili olduğunu keşfedince * *, şu an crossfading’siz de olsa, Rodney amcanın elini öpecek kadar AmaroK’çu oldum

Bu da, C biliyor olmanın verdiği rahatlıkla- sadece sınavdan önceki gün baktığım ve hayal kırıklığıyla * sonuçlanan C# vizesine ithafen olsun:

Two Java ints walk into a C# bar. They spot an attractive double on her own. The first int walks up to her.

Bu yüzden Mono‘ya $ükranlarımı sunuyorum tabii ki.

Bu arada, haftada bir firefox teması değiştiren biri olarak, şimdiye kadar gördüğüm en şirin tema bu oldu sanırım:

Bu Yazıyı Paylaşın

Debian, Caldera, Fedora, Mandrake, RedHat, Slackware

Bu Yazıyı Paylaşın