Misal savaşmak için gelen Anzaklar içinde bırakın Gelibolu’yu, Türkiye’nin bile nerede olduğunu bilmeyen askerler vardı; Maori’leri falan saymıyorum- emperyalizme karşı olan bir ülkede oldukları halde bu savaşta yer almak isteyen genç kuşak da onlardan pek farklı değildi.

Anzakların savaş hakkındaki anıları ilgimi çeker; buraya da tam da bu konuyla ilgili iki tane yazayım;

1884 doğumlu; Avustralyalı
28. Birlikden Gelibolu Yarımadasına Temmuz 1915′te çıkmış. Kasım sonunda şiddetli dizanteri nedeniyle hastalanmış. Conkbayırı çarpışmalarına katılmış: C.J.HAZLITT.

“Avustralya’yı terk ettiğimizde Türkiye’ye gideceğimizi bilmiyorduk. Gerçekte, Fransa’ya gideceğimizi düşünüyorduk. Ben işaretçi ve koşucu idim. Normal bir 24 saatlik yaşamımız vardı. Türklerle bizzat temasım olmadı. Türklerin dürüst savaşçılar olduklarını düşündüm. Esirlere de çok iyi bakıyorlardı. Gelibolu’da kaldığım süre içinde Türklerin herhangi bir çirkin ya da alçakça tutum ve eylemini işitmedim. Oysa daha sonra gittiğim Fransa’da deneyimlerim çok farklı oldu. Tüm harekâtın, iki taraftan da binlerce kaliteli genç insanın katliamı olduğunu bir sonuç vermediğini düşünüyordum. Savaş da zaten budur.”

1895 doğumlu, Avustralyalı.

4. Piyade Taburundan. 25 Nisan 1915′te çıkarmayla gelip, 20 Ağustos 1915′te ayrılıyor. Bomba Sırtı, Serçe Tepe, Kanlı Sırt çarpışmalarına katılıyor. J.J.RYAN.

“İyi dürüst ve cesur askerdiler. Nereye gittiğimizi bilmiyorduk. Ne Türkiye, ne de Türkler hakkında bilgimiz yoktu. Türk askerleri cesurdu, ölmekten korkmuyorlardı. Sivil Türk ile temasımız olmadı. Askerler silah donanımı ve beslenme açısından yetersiz görünüyorlardı.

Türkiye’yi ve Türkleri de hiç tanımıyorduk. Çıkartıldığımızda bile askeri yöneticiler bize hiç bilgi vermemişlerdi. Hedefimiz, amacımız neydi onu bile tam bilmiyorduk.”

http://skyblue.gen.tr/blog/politics/2704052041.html